※บทความนี้มีโฆษณาพันธมิตร (PR)
※หากใช้มือถือ แนะนำให้เล่นในแนวนอน
※หากไม่มีเสียงออก กรุณาปิดโหมดปิดเสียง
- เมื่อเริ่มแบบทดสอบ จะมีเสียงโน้ตดังขึ้น
- คลิกที่คีย์ที่ตรงกับเสียงที่ได้ยิน!
- หลังจบทุกข้อ ระดับหูสัมบูรณ์ของคุณจะแสดงผลเต็ม 100 คะแนน

ฝึกหูให้สนุกด้วยเกมฟรี
หูสัมบูรณ์คืออะไร? อธิบายวิธีตรวจสอบและลักษณะเฉพาะ
คำว่า “หูสัมบูรณ์” เป็นที่รู้จักกันดี แต่คนที่เข้าใจอย่างถูกต้องอาจมีไม่มากอย่างที่คิด
คำนิยามของหูสัมบูรณ์
หูสัมบูรณ์คือ ความสามารถในการรับรู้ระดับเสียงที่ได้ยินได้ทันที (เป็นชื่อโน้ตอย่างโด เร มี) โดยไม่ต้องเปรียบเทียบกับเสียงอื่น
บางคนถึงกับได้ยินเสียงในชีวิตประจำวัน (เช่น เสียงไซเรน หรือเสียงเคาะถ้วยชาม) เป็นโน้ตดนตรี
วิธีตรวจสอบหูสัมบูรณ์แบบง่าย ๆ
แม้ไม่ได้ทำแบบทดสอบพิเศษ หากตรงกับข้อต่อไปนี้ ก็มีแนวโน้มสูงว่าคุณมีหูสัมบูรณ์
- ร้องเพลงในคีย์ที่ถูกต้องได้ทันทีโดยไม่ต้องมีเสียงอ้างอิง
- ได้ยินเสียงในชีวิตประจำวันหรือทำนองรถไฟออกสถานีเป็นโน้ตดนตรี
- รู้สึกขัดหูอย่างมากเมื่อฟังเครื่องดนตรีที่เสียงเพี้ยน
ความแตกต่างระหว่างหูสัมบูรณ์กับหูสัมพัทธ์
ทั้งสองมักถูกเข้าใจสับสน แต่จริง ๆ แล้วเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
| ลักษณะ | หูสัมบูรณ์ | หูสัมพัทธ์ |
| เกณฑ์การตัดสิน | ตัดสินจากเสียงนั้นเดี่ยว ๆ | เปรียบเทียบกับเสียงอื่น (เสียงอ้างอิง) |
| ช่วงเวลาที่ฝึกได้ | จุดสูงสุดคือวัยเด็ก (ประมาณ 6 ขวบ) | ฝึกได้แม้เป็นผู้ใหญ่แล้ว |
| บทบาทในดนตรี | ระบุชื่อโน้ตจากเสียงที่ได้ยินได้ทันที | เข้าใจการเปลี่ยนคีย์และทิศทางของทำนอง |
สรุปแล้ว:
กล่าวกันว่า การจะสนุกกับดนตรีหรือเล่นดนตรีนั้น แค่มีหูสัมพัทธ์ก็เพียงพอแล้ว ส่วนหูสัมบูรณ์เป็นเหมือนทักษะพิเศษที่ “มีไว้ก็สะดวกดี” มากกว่า
การ “ฝึกหูสัมบูรณ์” ตอนโตแล้วไม่มีความหมายจริงหรือ?
เรามักได้รับคำถามว่า “แม้จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ยังฝึกหูสัมบูรณ์ได้ไหม?”
ปัญหาเรื่อง “ช่วงวิกฤต” ของสมอง
โดยทั่วไปเชื่อกันว่า หูสัมบูรณ์เกิดจากการได้รับการศึกษาดนตรีในวัยเด็กซึ่งเป็นช่วงที่สมองกำลังพัฒนา
เนื่องจากสมองของผู้ใหญ่ถูกกำหนดโครงสร้างไว้แล้ว ความจริงคือการฝึก “หูสัมบูรณ์แบบสมบูรณ์” เหมือนวัยเด็กจากศูนย์นั้นยากมาก
ฝึกความรู้สึกต่อระดับเสียงคงที่
อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนสามารถทำให้เกิด “หูสัมบูรณ์เทียม” ได้ เช่น สามารถทายเสียงที่เฉพาะเจาะจงจากเสียงเปียโนได้
- จดจำเสียงหนึ่งเสียงอย่างลึกซึ้งจนติดหู
- ฝึกตัดสินเสียงอื่น ๆ โดยใช้เสียงนั้นเป็นเกณฑ์อ้างอิง
เมื่อฝึกซ้ำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ คุณจะสามารถทายเสียงได้ในแบบที่ดูเหมือนมีหูสัมบูรณ์
สรุป: ฝึกหูดนตรีให้สนุกด้วยเกม
คะแนนหูสัมบูรณ์ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?
ไม่ว่าจะเป็นคนที่ “ได้ 100 คะแนน!” หรือคนที่ “แย่มากเลย…” หูดนตรีก็เป็นสมบัติล้ำค่าตลอดชีวิตสำหรับการเพลิดเพลินกับดนตรี
- ลองแข่งคะแนนกับเพื่อนหรือครอบครัว
- ทำแบบทดสอบวันละครั้ง แล้วสนุกไปกับการเปลี่ยนแปลงของประสาทสัมผัสตัวเอง
การได้สัมผัสเสียงอย่างต่อเนื่องในแบบที่เหมือนเล่นเกมเช่นนี้ คือก้าวแรกของการพัฒนาหูให้ดีขึ้น
หากอยากเก่งเรื่อง “การถอดเพลงด้วยหู” แบบเน้นปฏิบัติมากขึ้น ลองอ่านหน้านี้ดูด้วยนะ