※บทความนี้มีโฆษณาพันธมิตร (PR)

※หากใช้มือถือ แนะนำให้เล่นในแนวนอน

※หากไม่มีเสียงออก กรุณาปิดโหมดปิดเสียง

วิธีเล่น
  1. เมื่อเริ่มแบบทดสอบ จะมีเสียงโน้ตดังขึ้น
  2. คลิกที่คีย์ที่ตรงกับเสียงที่ได้ยิน!
  3. หลังจบทุกข้อ ระดับหูสัมบูรณ์ของคุณจะแสดงผลเต็ม 100 คะแนน
ถ้าทายไม่ถูกเลยก็ไม่ต้องกังวล!
การฝึกหูสัมพัทธ์!
ฝึกหูให้สนุกด้วยเกมฟรี

หูสัมบูรณ์คืออะไร? อธิบายวิธีตรวจสอบและลักษณะเฉพาะ

คำว่า “หูสัมบูรณ์” เป็นที่รู้จักกันดี แต่คนที่เข้าใจอย่างถูกต้องอาจมีไม่มากอย่างที่คิด

คำนิยามของหูสัมบูรณ์

หูสัมบูรณ์คือ ความสามารถในการรับรู้ระดับเสียงที่ได้ยินได้ทันที (เป็นชื่อโน้ตอย่างโด เร มี) โดยไม่ต้องเปรียบเทียบกับเสียงอื่น

บางคนถึงกับได้ยินเสียงในชีวิตประจำวัน (เช่น เสียงไซเรน หรือเสียงเคาะถ้วยชาม) เป็นโน้ตดนตรี

วิธีตรวจสอบหูสัมบูรณ์แบบง่าย ๆ

แม้ไม่ได้ทำแบบทดสอบพิเศษ หากตรงกับข้อต่อไปนี้ ก็มีแนวโน้มสูงว่าคุณมีหูสัมบูรณ์

  • ร้องเพลงในคีย์ที่ถูกต้องได้ทันทีโดยไม่ต้องมีเสียงอ้างอิง
  • ได้ยินเสียงในชีวิตประจำวันหรือทำนองรถไฟออกสถานีเป็นโน้ตดนตรี
  • รู้สึกขัดหูอย่างมากเมื่อฟังเครื่องดนตรีที่เสียงเพี้ยน

ความแตกต่างระหว่างหูสัมบูรณ์กับหูสัมพัทธ์

ทั้งสองมักถูกเข้าใจสับสน แต่จริง ๆ แล้วเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง

ลักษณะหูสัมบูรณ์หูสัมพัทธ์
เกณฑ์การตัดสินตัดสินจากเสียงนั้นเดี่ยว ๆเปรียบเทียบกับเสียงอื่น (เสียงอ้างอิง)
ช่วงเวลาที่ฝึกได้จุดสูงสุดคือวัยเด็ก (ประมาณ 6 ขวบ)ฝึกได้แม้เป็นผู้ใหญ่แล้ว
บทบาทในดนตรีระบุชื่อโน้ตจากเสียงที่ได้ยินได้ทันทีเข้าใจการเปลี่ยนคีย์และทิศทางของทำนอง

สรุปแล้ว:

กล่าวกันว่า การจะสนุกกับดนตรีหรือเล่นดนตรีนั้น แค่มีหูสัมพัทธ์ก็เพียงพอแล้ว ส่วนหูสัมบูรณ์เป็นเหมือนทักษะพิเศษที่ “มีไว้ก็สะดวกดี” มากกว่า

การ “ฝึกหูสัมบูรณ์” ตอนโตแล้วไม่มีความหมายจริงหรือ?

เรามักได้รับคำถามว่า “แม้จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ยังฝึกหูสัมบูรณ์ได้ไหม?”

ปัญหาเรื่อง “ช่วงวิกฤต” ของสมอง

โดยทั่วไปเชื่อกันว่า หูสัมบูรณ์เกิดจากการได้รับการศึกษาดนตรีในวัยเด็กซึ่งเป็นช่วงที่สมองกำลังพัฒนา

เนื่องจากสมองของผู้ใหญ่ถูกกำหนดโครงสร้างไว้แล้ว ความจริงคือการฝึก “หูสัมบูรณ์แบบสมบูรณ์” เหมือนวัยเด็กจากศูนย์นั้นยากมาก

ฝึกความรู้สึกต่อระดับเสียงคงที่

อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนสามารถทำให้เกิด “หูสัมบูรณ์เทียม” ได้ เช่น สามารถทายเสียงที่เฉพาะเจาะจงจากเสียงเปียโนได้

  1. จดจำเสียงหนึ่งเสียงอย่างลึกซึ้งจนติดหู
  2. ฝึกตัดสินเสียงอื่น ๆ โดยใช้เสียงนั้นเป็นเกณฑ์อ้างอิง

เมื่อฝึกซ้ำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ คุณจะสามารถทายเสียงได้ในแบบที่ดูเหมือนมีหูสัมบูรณ์

สรุป: ฝึกหูดนตรีให้สนุกด้วยเกม

คะแนนหูสัมบูรณ์ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?

ไม่ว่าจะเป็นคนที่ “ได้ 100 คะแนน!” หรือคนที่ “แย่มากเลย…” หูดนตรีก็เป็นสมบัติล้ำค่าตลอดชีวิตสำหรับการเพลิดเพลินกับดนตรี

  • ลองแข่งคะแนนกับเพื่อนหรือครอบครัว
  • ทำแบบทดสอบวันละครั้ง แล้วสนุกไปกับการเปลี่ยนแปลงของประสาทสัมผัสตัวเอง

การได้สัมผัสเสียงอย่างต่อเนื่องในแบบที่เหมือนเล่นเกมเช่นนี้ คือก้าวแรกของการพัฒนาหูให้ดีขึ้น

หากอยากเก่งเรื่อง “การถอดเพลงด้วยหู” แบบเน้นปฏิบัติมากขึ้น ลองอ่านหน้านี้ดูด้วยนะ